آیا در مورد کروماتوگرافی کاغذی می دانید؟

کروماتوگرافی کاغذی یک روش تحلیلی گسترده است که مخلوط مواد را بر اساس وابستگی های مختلف آنها برای یک مرحله ثابت (کاغذ) و یک فاز متحرک (حلال) جدا و شناسایی می کند. این ماده به ویژه در شیمی و بیوشیمی برای تجزیه و تحلیل مقادیر کمی از مواد مانند رنگدانه ها ، اسیدهای آمینه و سایر ترکیبات آلی مفید است.

کروماتوگرافی کاغذی چیست؟

کروماتوگرافی کاغذ نوعی کروماتوگرافی مایع است که در آن فاز ثابت یک ورق از کاغذ فیلتر است و فاز متحرک حلال است که از طریق کاغذ فیلتر جریان می یابد. این تکنیک به پارتیشن بندی دیفرانسیل ترکیبات بین فاز ثابت (کاغذ فیلتر) و فاز متحرک (حلال) متکی است. با حرکت حلال ، کاغذ فیلتر را با عمل مویرگی بالا می برد ، اجزای مخلوط را با نرخ های مختلف بر اساس میل آنها به دو مرحله حمل می کند.

اصول اساسی کروماتوگرافی کاغذی را می توان از طریق دو مفهوم اصلی درک کرد: کروماتوگرافی پارتیشن و کروماتوگرافی جذب.

کروماتوگرافی پارتیشن: در این نوع ، مواد بین دو مرحله مایع توزیع می شوند. فاز ثابت از آب در منافذ کاغذ فیلتر تشکیل شده است ، در حالی که فاز متحرک حلال است که از طریق این منافذ حرکت می کند. جداسازی به این دلیل اتفاق می افتد که ترکیبات مختلف برای مراحل ثابت و متحرک وابستگی های مختلفی دارند.

کروماتوگرافی جذب: در اینجا ، سطح جامد کاغذ به عنوان مرحله ثابت عمل می کند و حلال مایع به عنوان مرحله متحرک عمل می کند. اجزای موجود در مخلوط بر اساس جذب آنها به سطح جامد و حلالیت آنها در فاز مایع از هم جدا می شوند.

اجزای

فاز ثابت: کاغذ کروماتوگرافی ، که معمولاً از سلولز ساخته شده است. این سطح را برای رعایت اجزای سازنده فراهم می کند.

فاز موبایل: حلال یا مخلوط حلالهایی که با عمل مویرگی روی کاغذ حرکت می کنند. انتخاب حلال می تواند به طور قابل توجهی بر روند جداسازی تأثیر بگذارد.

نمونه: مخلوط مورد تجزیه و تحلیل ، که معمولاً در یک نقطه شروع تعیین شده روی کاغذ مشاهده می شود.

می خواهید در مورد تهیه نمونه HPLC اطلاعات بیشتری کسب کنید ، لطفاً این مقاله را بررسی کنید: راه حل های آماده سازی نمونه HPLC برای بهترین نتیجه

فرآیند کروماتوگرافی کاغذی

آماده سازی: برای اطمینان از جدایی مؤثر ، یک کاغذ فیلتر با کیفیت بالا با یک تخلخل خاص انتخاب کنید. بخش کوچکی از مخلوط نمونه را در پایه مقاله کروماتوگرافی بمالید.

آماده سازی نمونه: مخلوط نمونه را در یک حلال مناسب به عنوان بخشی از فاز متحرک حل کنید.

لکه بینی: از یک مویرگی یا میکروپیپت استفاده کنید تا مقدار کمی از محلول نمونه را روی پایه روی کاغذ فیلتر رها کنید.

توسعه: لبه پایین کاغذ آزمون را در حلال در حال توسعه (فاز موبایل) فرو کنید. با وقوع عمل مویرگی ، حلال از طریق کاغذ آزمایش بالا می رود و اجزای نمونه را با آن حمل می کند.

جداسازی: با حرکت حلال ، به دلیل تعامل آنها با فاز ثابت و حلالیت متفاوت در مرحله متحرک ، اجزای مختلف نمونه با نرخ های مختلف حرکت می کنند.

تجسم: بعد از اینکه جبهه حلال مسافت کافی را جابجا کرد ، کاغذ از حلال خارج می شود و برای خشک شدن باقی می ماند. اجزای آن را می توان با استفاده از نور UV ، معرفهای شیمیایی یا با مشاهده تغییرات رنگ تجسم کرد.

تجزیه و تحلیل: مسافت طی شده توسط هر مؤلفه نسبت به جبهه حلال برای محاسبه مقدار RF (ضریب احتباس) برای شناسایی اندازه گیری می شود.

کاربردهای کروماتوگرافی کاغذ

کروماتوگرافی کاغذی طیف گسترده ای از برنامه ها را در زمینه های مختلف دارد:

بیوشیمی: تجزیه و تحلیل اسیدهای آمینه ، قندها و سایر مولکول ها.

داروسازی: شناسایی مواد تشکیل دهنده و ناخالصی های فعال در فرمولاسیون دارو. برای شناسایی ترکیبات و ناخالصی های فعال در فرمولاسیون دارو در طول توسعه و کنترل کیفیت استفاده می شود.

علوم محیطی: کروماتوگرافی کاغذ برای تشخیص آلاینده ها در نمونه های آب و تجزیه و تحلیل آلاینده ها در عصاره های خاک استفاده می شود.

صنایع غذایی: این تکنیک به تجزیه و تحلیل مواد افزودنی ، آلاینده ها و رنگ آمیزی در مواد غذایی کمک می کند تا از رعایت مقررات ایمنی اطمینان حاصل شود.

مزایای کروماتوگرافی کاغذی

اثربخشی هزینه: در مقایسه با سایر تکنیک های کروماتوگرافی مانند HPLC (کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا) به تجهیزات و مواد حداقل نیاز دارد. سادگی: این فرایند بسیار ساده است و می تواند با ابزارهای اساسی آزمایشگاهی انجام شود ، بنابراین می توان از آن برای اهداف آموزشی استفاده کرد.

نیاز به حجم نمونه پایین: فقط مقدار کمی از نمونه برای تجزیه و تحلیل لازم است و آن را برای نمونه های گرانبها یا محدود ایده آل می کند.

تطبیق پذیری: می تواند طیف گسترده ای از مواد را بر اساس خواص شیمیایی از جمله ترکیبات قطبی و غیر قطبی جدا کند

محدودیت های کروماتوگرافی کاغذ

با وجود مزایای آن ، کروماتوگرافی کاغذ محدودیت هایی دارد:

ظرفیت محدود: به طور کلی برای حجم نمونه های کوچک مناسب است.

وضوح: وضوح ممکن است به اندازه تکنیک های پیشرفته تر مانند HPLC یا کروماتوگرافی گازی (GC) حاصل شود.

وقت گیر: با توجه به نرخ مهاجرت کندتر ، این روند ممکن است در مقایسه با سایر روش های کروماتوگرافی بیشتر طول بکشد.

تجزیه و تحلیل کمی محدود: در حالی که می توان نتایج کیفی را به راحتی بدست آورد ، برای تعیین کمیت غلظت ممکن است روشهای کالیبراسیون اضافی لازم باشد.

کروماتوگرافی کاغذی یک تکنیک ارزشمند برای جدا کردن و تجزیه و تحلیل مخلوط ها در زمینه های مختلف علمی است. سادگی ، مقرون به صرفه بودن و توانایی ارائه نتایج شهودی آن را به ابزاری اساسی برای شیمیدانان و محققان تبدیل می کند. علیرغم محدودیت های آن در مقایسه با تکنیک های پیشرفته کروماتوگرافی ، هنوز هم برای اهداف آموزشی و تجزیه و تحلیل اولیه در آزمایشگاه ها مورد استفاده قرار می گیرد.

می خواهید 50 پاسخ در مورد ویال HPLC بدانید ، لطفاً این مقاله را بررسی کنید: 50 سؤال که اغلب در مورد ویال HPLC پرسیده می شود